آدمـــا از آدمـــا زود سیــــــر مــی شن
آدمــا از عشـق هم دلـگـیــــر مـی شن
آدمــا رو عشـقـشــون پـــا مـی ذاریــن
آدمـــا آدم و تــنـــــــــهــا مـــــی ذارن
من و دیگه نمی خوای خوب می دونم
تـــو کـتـــاب دلـت ایــن و مـی خـونـم
یــادتـــه اون عـشــق رســوا یــادتـــه
اون هـمـــه دیـــوونــگی هـا یــادتـــه
تـو مـی گـفـتـی که گـنــاه مـقـدسـه
اول و آخـــــــــر عـشـــق هــوســــه
آدمــــــــــا آخ آدمـــــــای روزگـــــــار
چـی مـی مـونـه از شماهـا یـادگــار
دیـگـه از بــگـو مـگـو خـسـتـه شــدم
مـن از اون قلب دو رو خستـه شـدم
نمـی خـوای بمونی توی این خونــه
چـشم تـو دنبــال چـشـمـای اونـــه
همــه ی حـرفـای تـو یــک بهونه س
اون جهنمی که می گن این خونه س
+ نوشته شده در یکشنبه پانزدهم مرداد 1385ساعت 3:44 بعد از ظهر توسط شیوا
|